تاحالا شده علیرغم نارضایتی و اشتباه های گنده ای ک دارین میکنین عمیقا خودتون رو دوست داشته باشین و راضی باشین؟

ی حس ارامش خوبیه....ی ازادی خالصه

این ک بدونی کی هسی.چی هسی.چی میخوای...

این ک یبارم بشینی ب خودت گوش بدی...حرفاتو.خواستا هاتو بررسی کنی

همه چیو بچینی جلوت...لازم نیست انتخاب کنی...فقد بدونی چی ب چیه

از این ک تونسم ب خودم کمک کنم بشدت احساس افتخار میکنم...

لازم بود توی این دفتر زندگیم ثبت بشه که چقد دراین لحظه راضی ام *_*

خیلی خیلی خسته ام و دوساعته تلاش میکنم و خواب نمیرم

دلم پر از حس تنهایی...دلتنگی گنگ و برای هیچی...

سعی نمیکنم کاریش کنم...باید اینم درک بشه مث حس خوشحالی که با آغوش باز میپذیرمش

اما یچیز جالب...ی حرفی امروز بهم زده شد ک رفتم توی فکر...که همین نارضایتی من شاید پرفکشن و اوج آرزوی ی نفر دیگس...شاید همینایی ک من دارم اوج موفقیت تو چشم ینفر دیگس...اوج شانس ژنتیکیه (که همیشه فکر میکنم با شرایطی که داشم لاتاری ژنتیک رو بردم)

نفس عمیق میکشم...مخمو خالی کنم ک بخوابم...خسسسسستم

هرچی بخوای میتونی داشته باشی ؟ شاید نه

ولی میتونی واسه هرچی دوست داری آرزو کنی و این کم نیس...حداقل واسه دل امیدوار

وقتی ب حجم خواسته هات و نامحدودی امکان فکر میکنی ذهنت خالی میشه

اشکال نداره از کوچیکا شروع کن

دلتنگی خیلی سابجکتیوه...اونقدر که یهو به خودت میای و میبینی الکی داری بهونه میگیری ولی کاریشم نمیشه کرد...دل موجود زبون نفهمیه...کنار اومدن باهاش مث اینه ک بخوای اسید بخوری و نسوزی

درچنان مرحله ای از رضایت قرار دارم که تک تک اجزای زندگیمو دوست دارم

اگه کسی بدونه چی ب چیه فکر میکنه دیوونه شدم..چون اصلا اونقد پرفکت نیستن...

این حس رضایته که بالاخره تقویت شده و خووووووشحالم

Mood swing فقد خودم :))))

تفاوت با محیط اطراف بده

در عینحال که با پوست و گوشتت حس میکنی تعلق نداری...نگاه میکنی میگی خوب اینا هم مث من ! چ فرقی داریم مگه....و باز درونت یچیز جیغ میکشه دیوووووونه خیلی فرق دارین